انواع استیل ها در تنیس

نیس یک ورزش تکامل یافته است. از فن آوری راکت گرفته تا متدولوژی های آموزشی بهبود یافته و هر چیزی که در این بین وجود دارد. دیدن بازیکنان در حال وزنه برداری برای کسب قدرت و استحکام بیشتر غیر معمول نیست. امروزه مربیان تمرینات کوتاه و انفجاری را به جای حرکت های کند و حرکات مشابه تجویز می کنند. این تکامل در ورزش، طبق یک مطالعه (گیل واتس و نوویل ۲۰۱۶) تغییر دیگری را به وجود آورده است و آن تغییر در انواع تیپ بدنی می باشد.

به طور کلی، ۳ نوع تیپ بدنی وجود دارد (سوماتوتایپ ها) که همه ما در این سه دسته قرار می گیریم. در حالی که تحقیقات تأیید کرده اند که هرکدام از انسان ها تمایل بیولوژیکی نسبت به یکی از این سه دسته دارند، آنچه در زندگی روزمره خود انجام می دهیم (خواه انجام ورزش تنیس در سطح بالا باشد و یا نشستن روزانه پشت میز که برای اکثریت افراد صادق است) تأثیر زیادی در نوع بدن و پرورش ما خواهد گذاشت.

روش های دقیق تری برای اندازه گیری و طبقه بندی انواع تیپ بدنی وجود دارد. محققان با توجه به عوامل مختلفی (وزن بدن، قد، اندازه گیری های پوستی و غیره) از یک فرمول ریاضی برای تعیین تیپ بدنی افراد و مطابقت آن با دسته بندی های یاد شده استفاده می کنند. به این روش سوماتیوتینگ گفته می شود. قبل از اینکه به انواع تیپ بدنی در تنیس بپردازیم، ویژگی های تعیین کننده ۳ دسته اصلی سوماتوتایپ عبارت اند از:

ویژگی اکتومورف ها:

استخوان بندی ریز، ظاهر لاغر، اندامهای کوتاه تر، سوخت و ساز و متابولیسم بالا، فرایند ساخت ماهیچه ناچیزی دارند، به سختی اضافه وزن پیدا می کنند.

ویژگی مزومورف ها:

استخوان بندی متوسط، میزان چربی پایین، بافت ماهیچه ای حجیم، بافت ماهیچه ای حجیم. بسیاری از ورزشکاران انفجاری در این گروه قرار می گیرند.

ویژگی اندومورف ها:

ساختار استخوان بزرگ است. مقادیر بالاتر چربی و در بدن وجود دارد، کالری را با سرعت بیشتری ذخیره می کنند، بافت ماهیچه ای ناچیزی دارند، ناکامی در کاهش وزن

یکسری تیپ بدنی مخلوط و ترکیبی نیز وجود دارد. به عنوان مثال، برخی از افراد می توانند اکتو مزومورف باشند. به عبارت دیگر، اگر فعال نباشند می توانند به راحتی وزن خود را کاهش دهند اما در عین حال هنگام تمرین، می توانند با سرعت مشابهی عضلات خود را بسازند. فکر میکنم که این دسته از افراد خوش شانس ترین انسان ها هستند.
از طرف دیگر، اندو مزومورف ها هنگام تمرین می توانند کاملا عضلانی و مناسب باشند، اما تمایل دارند که هنگام تمرین نکردن، چربی را راحت تر ذخیره کنید.
همان طور که می بینید برخی افراد وجود دارند که می توانند بیشتر از سایرین در نوسان باشند. این یک ویژگی بیولوژیکی است اما به شدت تحت تاثیر محیط قرار دارد.

نمونه های حرفه ای

سرناویلیامز را به عنوان نمونه در نظر بگیرید. در حالت اوج بدنی خود دارای مقادیر زیادی توده لاغر می باشد. چربی بدن نسبتا کمی دارد و قطعا یک ورزشکار انفجاری و قدرتمند است. در سال های گذشته، او حتی به عنوان بازیکنی مزومورف در نظر گرفته می شد. امروزه علاقه دارد که به عنوان یک اندو مزومورف نامیده شود (بیشتر به سمت مزو کشیده شده اما دارای ویژگی های خاص آندو نیز می باشد).
سرناویلیامز در بخش های میانی و گلوتئال بدن خود کمی اضافه وزن دارد. اگرچه جای تعجب ندارد که بارداری می تواند پیامدهای گسترده ای بر بدن یک زن داشته باشد و این لمر به نوبه خود باعث شده تا شکل بدن سرناویلیامز در طول حرفه خود تغییراتی داشته است. این همان چیزی است که او باید به دلیل ژنتیک ذاتی خود با آن مقابله کند.

در مقابل فردی به نام جوکوویچ نواک وجود دارد. این شخص در اوایل فعالیت خود، از یک فرم بدنی اکتو مزومورف برخوردار بود. او هرگز یک مزو واقعی نبود اما کاملا مشهود است که او نسبت به امروزه توده عضلانی بیشتری داشت. این بدان معناست که او احتمالا اکنون بیشتر به سمت اکتومزو تمایل دارد. توده عضلانی کمتر، بازوهای نازک و بدیهی است که از یک متابولیسم سریع برخوردار است. این اتفاق به احتمال زیاد نتیجه تمارین و رژیم او بوده است. گفتنی است که جوکوویچ نواک با هر دو فرم بدنی در زمین تنیس موفق بوده است و احتمالا برای او کمی تغییر و نوسان مشکل ساز نبوده است.
اما به یاد بیاورید که زمانی که او از جراحی آرنج برگشته بود حتی از امروز نیز لاغرتر بود و ظاهرا ماریون واژدا نیز از او خواسته بود تا وزن خود را افزایش دهد.